Thumbnail
Zygmunt Waliszewski (1897 - 1936)
Zygmunt Waliszewski (1897 - 1936)

Malarz, grafik, rysownik, plakacista, ilustrator, dekorator teatralny. Ur. się w Petersburgu 1897 roku, zm. 5 października 1936 w Krakowie. Wychowywał się w rodzinie która rozbudzała w nim  zainteresowanie historią, literaturą, sztuką i teatrem. W 1907 roku rodzina przenosi się do Tyflisu (obecnie Tbilisi) gdzie umiera jego ojciec a on sam szybko zapisuję się na Kursy Malartwa i Rysunku,  stopniowo wchodzi w środowisko  tyflijskich artystów i intelektualistów oraz przeżywa fascynację malarstwem naiwnym malarza - samouka Niko Pirosmanaszwilego. Wybuch wojny w 1914 roku przerywa kursy, młody malarz zaciąga się do wojska rosyjskiego. Zostaje ranny w wojnie, wykorzystuje czas rekonwalescencji i zwiedza moskiewskie muzea zapoznając się w ten sposób ze współczesnym malarstwem francuskim. Następnie wyjechał do Polski  w chwili wkroczenia  bolszewików do Tyflisu, i jako „student nadzwyczajny” przyjęty zostaje do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie gdzie szybko znajduję uznanie u miejscowych formistów i futurystów.  Wraz ze studentami Józefa Pankiewicza w 1924 roku wyjeżdża do Paryża, gdzie powstaje szereg słonecznych, intensywnych w barwie krajobrazów. Dużo czasu poświęca na studiowanie dzieł w Luwrze, prace van Gogha, Matisse’a i Cezanne’a będą wyraźnie wpływać na twórczość tego artysty. W tym czasie rozwija się u niego choroba Bürgera w wyniku której w 1927 r. następuję amputacja prawej nogi, drugą artysta straci 3 lata później. Mimo tych wydarzeń powstają dzieła w żartobliwym tonie, o odważnej kolorystyce i dynamicznej kresce. Uczestniczy w wystawach kapistów w Paryżu i Genewie, w 1931 ponownie przyjeżdża do Polski. Następne lata dla artysty były bardzo ciężkie pod kątem zdrowotnym jak i finansowym, mimo to bierze ślub z pianistką Wandą Drohocką i rozpoczyna najbardziej twórczy okres swojego życia. W tym czasie projektuje kostiumy, dekoracje teatralne, wykonuje plafon w Kurzej Stopce na Wawelu, powstaje seria „Uczt”. W całej twórczości tego artysty zaobserwować można zamiłowanie do narracyjności, tworzenia wieloznacznych kompozycji często będących parafrazą lub ironicznym komentarzem.

Bibliografia:

•  Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011

Zobacz także:
3675?size=medium